Perayaan Menyambut Hari Kemerdekaan ke-51 dan Komentar Saya

SAYA menulis selepas pulang daripada Dataran Hayyu Asyir. Tiba di rumah jam 5.30 pagi. Malam kemuncak berakhir sekitar hampir 12.30 tengah malam. Bersembang dan melihat ahli jawatankuasa bertugas sehingga selepas berprogram, jam merayap sehingga 4.00 pagi dan tumpang tidur di rumah teman sehingga Solat Subuh.

Saya terkenang kembali tiga tahun yang lalu. Ketika diamanahkan sebagai pengerusi majlis bagi Malam Penutup dan Kemuncak Perayaan Menyambut Hari Kemerdekaan (PMHK) pada ketika itu tentunya pengalaman berhadapan dengan sejumlah mahasiswa di bumi Mesir tidak dapat dilupakan. Dan, akhirnya selepas 2 tahun pulang ke Malaysia saya tidak dapat merasai kemeriahan sambutan itu di Mesir. Paling utama kerana, hak PMRAM beroperasi di Dataran Hayyu Asyir tidak diberi kuasa. Akhirnya selepas Kerajaan Selangor menang oleh pihak pembangkang (PKR), PMRAM memulakan gerak tugas menyusun jentera mengembalikan semula nostalgia besar suatu masa dahulu untuk mengadakan program ini dengan jayanya di Dataran Hayyu Asyir ini.

Hasilnya, malam tadi kemuncak acara PMHK dengan disaksikan hampir 1,000 orang mahasiswa membanjiri perkarangan Dataran Hayyu Asyir. Tentunya pengalaman ini adalah pengalaman paling berharga.

Saya tentunya berbangga dengan kerja gigih dan semangat pasukan yang ditunjukkan oleh sebahagian besar ahli PMRAM yang bertungkus lumus memastikan program berjalan lancar. Ada beberapa orang AJK yang tidak tidur malam demi memastikan program berjaya dengan cemerlang. Terima kasih daun keladi. PMRAM tidak ada nilai duit kocek yang ingin dibalas. PMRAM hanya sebuah persatuan yang mampu mengumpulkan sejumlah ahli untuk berhimpun.

Terima kasih kepada Tuan Yang Terutama Datuk Duta kerana merasmikan majlis penutupan rasmi. Tentunya jasa beliau amat dihormati.

Hakim Acara Puisi

Saya dilantik sebagai hakim acara puisi. Namun, secara peribadi pemenang tempat pertama, malah kedua bukan menjadi pilihan saya. Namun, selepas markah telah dihimpun daripada juri pertama, kedua dan ketiga menjadikan peserta daripada Zon D berjaya menggondol hadiah.

Biarlah saya berkata jujur. Untuk menentukan pemenang bukannya mudah. Lebih-lebih lagi menghakimi bahagian puisi bukanlah mudah. Sebab itu, jika anda bukan seorang pakar puisi, jangan jadi hakim puisi. Itu komentar saya yang pertama.

Daripada tiga orang panel hakim puisi yang dilantik saya kira orang yang memahami nilai puisi hanyalah saya seorang. Sedang dua orang hakim yang lain hanya sebagai seorang pemantau dan pendengar puisi. Sebab itu apabila saya katakan johan puisi saya tidak bersetuju, tentunya ada sesuatu yang menjadi masalah tersendiri.

Pada saya, menilai puisi bukanlah daripada penyampaian semata-mata. Kerana, yang lebih penting ada nilai dan gaya bahasa di dalam puisi. Adakah anda mahu lihat puisi sebagai sebuah prosa sahaja. Tentu sahaja orang biasa pun boleh menyampaikan prosa dengan baik dan sempurna. Orang yang memahami puisi sahaja tahu nilai puisi di dalam karya.

Saya paling berminat dengan peserta terakhir (yang tidak memenangi sebarang tempat) kerana isi dan bahasa di dalam karya adalah terbaik. Namun, atas dasar kami berkongsi pemarkahan, oleh yang demikian johan menjadi milik insan yang lain.

Oleh yang demikian, jika mahu jadi hakim- anda perlu jadi seorang pakar terlebih dahulu.